Deze wereld is nep

Maurice de Hond is van LinkedIn verwijderd. Hij zou nepnieuws hebben verspreid. Fans van De Hond hebben een andere versie: de opiniepeiler, onderwijsvernieuwer, misdaadspeurneus, ICT-ondernemer en nog wat andere dingen zou door dit zakelijk platform gewoon gecensureerd zijn. De mond gesnoerd. Of, als ietwat melige knipoog naar zijn achternaam: gemuilkorfd.

Geen idee wie er gelijk heeft. Geen idee ook of de meningen van De Hond over corona – want dat was de aanleiding van de ban – hout snijden.

Wat ik wel weet: als er van dit platform nog een paar van die eigenwijze dames en heren worden geschrapt, blijft er van LinkedIn slechts een podium over waarop mensen kunnen vertellen dat het geweldig met ze gaat. En waar andere mensen dan op kunnen reageren door gemakzuchtig een opgestoken duim (‘Interessant!’) aan te klikken. Of een hartje: ‘Geweldig!’.

Terwijl Facebook verwerd tot een presentatie van onbenulligheid (‘Zelf cupcakes gemaakt! Trots!’) en Twitter tot een open riool (‘Rot zelf op!’), was LinkedIn lange tijd de plek waar professionals samenkwamen om elkaars professionaliteit te versterken.

LinkedIn bleek al snel geschikt om banen, medewerkers, leveranciers en klanten te vinden. Waarmee automatisch de noodzaak groeide om hele mooie gordijnen op te hangen. Om aan window dressing te doen. Want vind maar eens een nieuwe klant of baan nadat je schreef: ‘Certificaat Microsoft Associate voor de derde keer weer niet gehaald. Balen’.

En zo lezen we alleen over de vierde of vijfde poging die wel succesvol was. Bedrijven melden op hun beurt over nieuwe klanten, nieuwe vestigingen en groei van winst of omzet. Hoort u van een onderneming even niets op LinkedIn, dan weet u: winst gekelderd, klanten boos weggelopen of het ISO-certificaat ingetrokken.

Het is algemeen bekend: onzekere jongeren worden depressief omdat al hun vrienden op ‘Insta’ en TikTok alle dagen pret lijken te hebben en nooit eens een puistje. Waar het nog te weinig over gaat: hoe ook professionals gebukt gaan onder de druk om het altijd goed te hebben. De loopbaan is volgens hun tijdlijn op LinkedIn één groot feest en alles wat ze op hun werk doen gaat geweldig.

U kunt tegenwerpen dat bedrijven altijd al via reclame en public relations louter hun goede kant lieten zien. Dat klopt. Maar dit proces kwam in een stroomversnelling dankzij internet en specifieker sociale media en nog specifieker LinkedIn. Waar vroeger alleen de dames en heren van de afdeling Marketing gordijnen stikten en alle anderen gewoon hun werk deden, is nu echt iedereen er druk mee – CEO’s en mbo-stagiaires zijn ongezond druk met hun persoonlijke reputatie en imago.

Laten wij van August Bridge, met kloppend hart, het goede voorbeeld geven. We vinden het best lastig om de juiste medewerkers te vinden. We dubben over onze te krappe huisvesting (‘Voorlopig veilig huren? Kopen? En als volgend jaar de markt instort, wat dan?’) en wat die diploma’s betreft: wij zijn ook wel eens pas de tweede keer ergens voor geslaagd.

Maurice de Hond is van LinkedIn gegooid omdat hij nepnieuws zou verkondigen. En ondertussen bouwen alle andere deelnemers op LinkedIn aan een wereld waar schijn alsmaar bedriegt. Een wereld die net zo nep is als de gemiddelde Hollywoodfilm.

Oproep aan Maurice de Hond: u bent best handig en dus kunt u vast een nieuw soort van LinkedIn bouwen. Waar leden openhartig vertellen wat ze echt vinden, waar ze elkaar hulp vragen en die nog krijgen ook, waar ze laten weten wat er goed gaat én wat er even tegenzit. Als dat nieuwe LinkedIn klaar is, meneer De Hond: bel ons. Wij worden lid.